" වැස්ස කාලෙට ළමයි ඉස්කෝලේ එන්නේ නෑ.. එන්නේ නෑ නෙවෙයි, උන්ට එන්න විදියක් නෑ..."
ලොකු සර් එහෙම කියනකොට චන්දිම ඒ ගැන තව දැනගන්න උනන්දු වුණා....
දිවාකර පබ්ලිශර්ස් වනාහි දිවාකර පවුලේ හදවත බඳු වූ ව්යාපාරය වූයේ ය. අලුත් ම ගොඩනැගිල්ලෙහි ආයතනයේ කටයුතු පටන් ගත්තා ට පස්සේ නිතර එහි ආ ගිය...
රන්මුතු සිය යහනෙහි නිදන්නට පැමිණේවියි දිවාකර බලාපොරොත්තු වූයේ ම නැත. රෝද පුටුවේ හිඳ කාමරයේ ජනේලය ළඟ නතර වී රාත්රිය හා මුහු වූ මත්තේගොඩ නගරය...
ශයිනි අකලංකගේ ලැප්ටොප් පරිඝනකය මේසයේ පසෙකට කලේය. අමයුරු ට තමා මෙහි පැමිණෙන බව කීවේ නැත. උදෑසන නිවසෙහි වූයේ කලබලයක් ය.
එහෙත් පැය භාගයකට පෙර අමයුරු...
" අනුෂ්ක , කෑම හදලා තියෙන්නේ බෙදාගෙන යන්න හොඳේ. මට පරක්කු වෙනවා මම යනවා "
විද්යා එහෙම කියලා මේසය උඩ තිබුණ අත් බෑගය අරගෙන කඩිමුඩියේ...
“I wandered lonely as a cloud
That floats on high o’er vales and hills
When all at once I saw a crowd
A host, of golden daffodils
Beside...
නින්දට පෙර සේදුම් පිරිසිඳු කිරීම් අවසන් කොට පැමිණි රන්මුතු කණ්ණාඩි මේසයේ කැඩපත ඉදිරියෙහි හිස කේ පීරමින් සිටියා ය. තඹරු කැඩපතින් පෙනෙන අම්මා ගේ රුව...
"නඟා ඇයි මූණ නාළු කොරගෙන, මෙච්චර හොඳ දවසෙ?"
රේන්ද අල්ලාපු මහ බර ඔසරියකුත් ඇඟ වටේ ඔතාගෙන, සුදු පාටම හින්නික්කිතර රෝස පාට මල් වලින් හදාපු මල්...
බලා හිඳීමෙන් පසුව අමයුරු අමතා කෙටි පණිවිඩයක් තියන්නට ශයිනි තීරණය කලාය. ඔහු තවම රුවක් ලෙසින් නන්නාදුනන අයෙක් බව සැබෑය. එහෙත් ඇය ශයිනිගේ මනස තුළ...
ලොකු දුවගේ උපාධි ප්රධානෝත්සවයට ලීලාවයි, කපිලවයි එක්කගෙන යන්න ඕනි කියලා කිව්වේ ලොකු දුව. ලොකු දුව එහෙම කිව්වාම මම හිතාගන්න බැරුව ඒ දිහා බලාගෙන හිටියා....
