හවස බෝඩිමට ගියත් සන්දීපාට සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න පුලුවන් හිතක් තිබුණේ නැහැ. අන්තිමේදි සන්දීපා ආයතනයේ රියැදුරාගෙන් දැනගත්ත පසන්ගේ නවාතැනට සමීප තැනකට ත්‍රීරෝද රියක ගමන් මඟ දැම්මා....
සන්දීපා මේසේ ළඟට එනකල් ඇවිදගෙන ආවේ ආයාසයෙන්.තරුණ ආයතන ප්‍රධානියාගේ කඩුතුඩු වගේ වචන ඇගේ හදවත ආයේ ආයෙම පාරවනවා. ඒ කඩු තුඩු වලට හේතුවත් ඇය දන්න...
“මට මේ බල්ලව අරගෙන යන්න තැනක් නෑනෙ ළමයො. මට ඇත්තටම එපා වෙලා තියෙන්නෙ මේ ගෙදර ඉඳලා” කියලා අම්මා කෝල් කරලා අඬා වැටෙද්දි මන්දෝදරී උන්නේ...
ප්‍රශ්න කිරීමේ මේසයට ඉහළින් තිබූ ෆ්ලොරසන්ට් බල්බය තත්පර කිහිපයකට වරක් නිවෙමින් දැල්වෙමින් තිබුණි. පිටතින්, ජනේල වීදුරු මත තදින් වදිමින් තිබූ වැස්සේ හඬ, සුළඟට මුසු...
“තමුසෙට මාව මදි වුණේ කොතනදිද කියනවකො? මගෙන් වෙච්ච වරද මොකද්ද කියනවකො මෙහෙම වලත්ත වැඩක් කරන්න හිතුවෙ?” කාවින් එහෙම ඇහුවම මගේ කටට ආපු උත්තරේ ඔව්වත්...
“නෙතුම් ගැන තව චුට්ටක් බලන්න වෙයි නෙතුම්ගෙ අම්මෙ. නෙතුම් හරියට පංතියෙ අනිත් යාලුවන්ට ගහණවා.”
පන්තිය ඉවර වෙලා යන්න ලෑස්ති වෙලා උන්නු මං එහෙම කිව්වෙ මගේ...
“මං කසාද බැන්ද ගෑනියෙක් කියලා දැනගෙනත් එයා මගෙ පස්සෙන් එන්නෙ එයා මට ඇත්තටම ආදරේ හන්දා නෙවෙයිද?” කියලා මං ප්‍රාර්ථනාගෙන් ඇහුවෙ ඇත්තටම ප්‍රාර්ථනා ඔච්චර මට...
ඒකිගෙ අහවල් එක තිබ්බෙ නළලෙ.
මං දන්නවා ඒක ඇත්තටම එහෙම පිහිටලා තියෙන්නෙ නැති විත්තිය. ඒ උනාට සමහර කෙල්ලො එහෙම තමයි හිතන් ඉන්නෙ සහ ශාර්වරීගෙන් පස්සෙ...
උදහැනැක්කෙ කුකුලා අතෙන් අරගත්තා ගමන් වගේ තමයි සෙදෝ හාමිනේ මිදුලෙ හීනි සුදු වැල්ල උඩ රටාව අදින්න හිතාගෙන ඉදල අතට අරන් පිලිකන්න දිහාවෙන් ගෙයින් දොට්ට...
ඒකි මහ බඩුවක් බං” කියලා ප්‍රමෝද මං ගැන තැන් තැන්වල ගිහින් කියන විත්තිය මට ඇවිත් කිව්වෙ නයනි. නයනිගෙ අයියලා ප්‍රමෝදවල චුට්ටක් විතර ඈතින් දන්නවා....
