"තාත්තා කියනව අන්තිම කාලෙවත් ලංකාවට එන්න ඕන කියල.."
අම්මා හදිසියේ මා ඇමතුවේ එවගක් කියන්නට ය. මා කුඩා කාලයේ බලහත්කාරයෙන් අකුරු ලියැවූ අම්මා මා වයසින් වැඩී...
සාමාන්ය හිතවත් කමින් හා රාජකාරී මට්ටමින් පිරිමින් ඇසුරු කිරීම කියන්නේ මට අරුමයක් නොවේ. කාර්යාලයේ ඕනෑ ම කෙනෙකු සමග මම චකිතයකින් තොර ව කතා බහ...
"හසරැලි දැන් ඉස්සරට වඩා හරිම වෙනස්.."
සීනුගේ පෙරපාසල් ගුරුතුමිය දිනක් මට පැවසුවේ මා පුදුමයට පත් කරමිනි.තිසුරිගේ ගැටලු කාලයේ මට පෙර පාසල තිබෙන දිසාවකටවත් යන්නට ඉඩකඩක්...
උදේ පාන්දර පිබිද මම කිරි බතක් පිසුවෙමි. ඒ පුතා කිරි බත් කන්නට වඩාත් ප්රිය බව දන්නා නිසාවෙනි. ඔහු ව ළඟින් තියා ගෙන වෙනත් අම්මලා...
"ගෑනු කාගෙත් ජීවිතේ හිස්තැන් තියනව පවී.. අපි ඒ හිස්තැන් ළඟම අයත් එක්ක කතා කරන්න බයයි..එයාල අපිව ජජ් කරයි කියල. ඇත්තටම එහෙම නොවෙනවත් නෙවෙයිනෙ…"
චාරුනී පවසන්නේ...
වීදුරු කුටිය සීතලෙන් සීත වී තිබුණේ ය. පිටත තවමත් වැහි මන්දාරමයි. හෝරා ගණනාවක් තිස්සේ ඇද හැළුණ වර්ෂාව සහ වායු ගෝලය කැළඹවූ සුළඟ නිසා ආර්ද්රතාවය...
තිසුරි කෙලවරක් නැතිව වැලපෙමින් හුන්නා ය.මීට දෙතුන් මසකට එපිටදී උතුරා යන සන්තෝසයකින් ලෝචනාගේ හැඬීම අසා සිටි මා තිසුරි දරා සිටියේ ඊට වඩා ශෝකයකිනි.
"අනේ ඉතිං..අඬන්න...
පෙර දා රාත්රිය පුරාවට ඇද හැළුණ වැස්ස නිමාවට පත් වූයේ පාන්දර යාමයේ ය. හෝරා ගණනාවක් තිස්සේ පැවති කුණාටු සුළඟ සහ දෙපත් කපමින් වැස්ස ධාරාණිපාත...
"මේ කෙල්ල අද හවස් වරුවම මට කෝල්ස් ගන්නව සංක.ඔෆිස් එකේ ප්රශ්න ගෙදර ගේන පුරුද්දක් නැති නිසා මං ආන්සර් කරේම නෑ.."
තිසුරිගේ ඇමතුම දෙස බලා ගත්...
උපාධි නිබන්ධනය අවසන් කිරීමෙන් පසු නිවර්තනා යළිත් ප්රංශය බලා නික්ම ගියා ය. ඈ සමු ගන්නා මොහොතේ පළිඟු ඒ තරම් හැඬුවේ මන්දැයි ඇය ම වුව...
