ආදිල් මන්රූ රත්නායක
ආච්චා මට එහෙ නතර වෙන්න කිව්වහම එක පාරටම ඒක විශ්වාස කරගන්නත් බැරි වුණා වගෙයි. එහෙම බලාපොරොත්තුවක්වත් මට තිබුණෙ නෑ. යන ගමං වාහනේ...
කොපමණ උත්සාහ කලත් මිලීනාව ප්රියංකාගේ නිවසේ නවතා ගන්නට හැකියාවක් වූයේ නැත. දිනාරා පමණක් නොව ප්රියංකාත් දෙතුන් වරක්ම ඒ ඉල්ලීම කලත් ඇගේ සිතුවිලි පරාජය කිරීමේ...
“තාත්තගෙ ආදරේ ලැබුණනම් සමහර විට සනුකි මීට වඩා සන්තෝසෙන් ඉන්නයි, ඉක්මනට ලෝකෙට හැඩගැහෙන්නයි තිබ්බා” කියා තමන් කොච්චර නම් වාර ගණනාවක් හිතා තිබේද කියාත් තරංගාට...
දිනාරා දුරකතනයට පිළිතුරු සැපයූවේම පපුවට අත තබාගෙනය.වලව්වෙන් පිටතට පැමිණ ගෙවී ගිය සය මසකට ආසන්න කාලයක් තුළ වලව්වේ ස්ථාවර දුරකථනයෙන් මිස වෙනත් කිසිදු දුරකථනයකින් ඇයට...
අළුයම පටන් තවමත් එක දිගට ම වැස්ස කඩා හැලේ. මමත් ආච්චාත් දෙදෙනා බරාඳයේ තේක්ක පුටු වලට ගුලි වී මානෙල් ගෙන ආ කෝපි කෝප්ප තොල...
සාගර වන් ගෝල් ෆේස් මෝල් එකට ගියේ අත්යවශ්ය බඩු භාණ්ඩ කීපයක් මිල දී ගන්න බලාපොරොත්තුවෙනි. හදිසියේම ඉන්දියන් කෑමක් කන්නට ආ ආශාව හන්දාම එහි චෝල...
ආදිල් මන්රූ රත්නායක
මේක අමුතු ඍතුවක් වගේ මට දැනෙනව. එක ඍතුවක් ඉවර වෙලා තව එකක් උදා වෙන්න යන අන්තර් තත්වය වගේ අමුතු දේවල් සිද්ධ වෙනව....
අකලංකට වරෙක දැනෙන්නට වූයේ තම ජීවිතය නමක් නොදන්නා පාටකින් වර්ණවත් වන අයුරකි. උදෑසන පැමිණ කාර්යාලයට ඇතුළුවන සෑම වතාවකම කාර්යාල කාමරය තුලින් දැනෙන පිච්චමල් සුවඳට...
වන් ගෝල් ෆේස් මෝල් එක පිරි තිබුනේ සති අන්තයේ විවේකී සැඳෑවන්වල එලියට බැස තිබූ මිනිස් පොදිවලිනි තැන් තැන්වල කමින් බොමින් ද සිනාසෙමින් අත් පටලා...
සකී ආන්යා තඹරවිලඔංචිල්ලාවට වී පැද්දෙමින් මම නිහඬ කල්පනාවකට වැටී සිටියෙමි. හද පත්ලට ඉඳිකටු තුඩු වලින් අනිනා ඉසිහින් රිදුමක් දැනී නො දැනී යමින් තිබේ. ආච්චා...
