“ඇයි මට මේ කිසිම දෙයක් නොකිව්වෙ, මේඝා?”
හේසර ඒක ඇහුවෙ හරිම හෙමින්.
ඒත් ඒ හඬ ඇතුළේ තිබුණ බර කෙලින්ම මගෙ පපුවටම වැදුණා.
අපි හිටියේ රූෆ් ටොප් කැෆේ...
විහඟි අයියා සහ නංගී එක්වරම පැටලී යන්නට ඇති ඉඩ වලක්වන්නට උත්සාහ කරමින් කීවාය. එහෙත්, චායාගෙන් ඇයට ලැබුනේ රැවුමකි.
" මට ආයෙ කිසි දෙයක් හංගන්න දෙයක්...
" බෝලේ...!"
" මං එළියේ මනූ..."
" මොකද කරන්නේ ?"
" අනේ.. පේර ගෙඩියක් තියනවා කඩලා දෙන්නකෝ.."
මනුහස් මුව සිනහවකින් සරසා ගෙනම ගෙමිදුලට බැස්සේය. ඉන් පසුව අත මායිමේ...
මතින්ද්ර කිචන් කවුන්ටර් එකට හේත්තු වෙලා මං දිහා බලන් හිටියේ, මං ෆ්රයින් පෑන් එක ඇතුළේ චිකන් කෑලි ටික හෙමින් කලවම් කරන අතරෙ.
ගාර්ලික් සුවඳ අපාට්මන්ට් ...
විහඟිට චායා හා සමඟින් සිටින්නට අවැසි ඉඩ ලබාදී චරක පිළියන්දල බලා පිටව ගියේය. ඒ වනවිට සස්මිතව පරික්ෂා කර වෛද්යවරයා පිටත්ව ගොස් තිබුණි.
" සේලයින් එකක්...
නෙත්යා ආපසු හැරී කරාමය හැර දෑත සෝදන්නට වූවාය. මඳ වේලාවක් ඈ දෙස බලා සිටි මනුහස් නිහඬවම යළි හැරී යන්නට ගියේය. ඔහුගේ අමුත්තක් වැටහුණු නෙත්යා...
“ඔයා හිතනවද මේඝා මං හරිම සතුටින් ඉන්නවා කියලා? ඇත්තටම මටවත් ඒකට උත්තරයක් නැහැ දැන්. පිටින් බලන මිනිස්සු හිතනවා ඇති මං සෙට්ල් වෙලා, හැමදේම ලස්සනට...
චායා රැය පහන් කලේ නිදි නැතිවය. සස්මිත පිළිබඳව ඇයට දැනෙන්නේ මෙයයැයි කියා ගත නොහැකි අවිනිශ්චිත තාවයකි. අයියා පැවසූ ආකාරයෙන් ඔහුට යම් කාන්තාවක හා සම්බන්ධව...
" හැබැයි කාලෙත් එක්ක මයන් ඒ දේවල් අමතක කරාට අනිත් උන්ට එහෙම බැරි උනා. ඒත් ඒ හැම එකාවම මයන් උගෙ සල්ලි වලින් සයිලන්ස් කළා....
“දැන් මොකක්ද උඹ මේ ආයෙ වතාවක් පරණ පිස්සුවම නටන්න හදන්නෙ, මේඝා?”
රුවිනි ඒක කියනකොට, කැෆේ එකේ තිබුණ ඒ හුදකලා සද්ද ටික මට එකපාරටම ලොකු වෙලා...
