" ආදරේ කියලවත් කිව්වෙ නැත්තං උඹලා දෙන්නා අතරෙ තියෙන්නේ මොන වගේ සම්බන්ධයක්ද බං ?"
සඳැස්විගේ හදවත පුරා නැවත නැවතත් විමර්ෂාගේ පැනය දෝංකාර දුන්නේය.
ඇත්තටම ඇයි එහෙම...
“තමුසෙ මාර ගෑනියෙක්නෙ ඕයි. තමුසෙ කොහොමද එහෙම එක පාර හිතිච්ච හිතිච්ච හැටියට වෙස් මාරු කරන්නෙ?” කියලා කවීන් ඇහුවෙ බ්රෙක් ෆස්ට් එක ඉවර වෙලා ආපහු...
එක් අයෙකුට වුවත් අපහසුවෙන් වැඩ කළ හැකි කුඩා මුළුතැන් ගෙය තුළ උන් සංකල්පනී යහමින් කිරිපිටිත් තේ කොලත් යොදා සාදාගත් තේ එක රැගෙන ධනුක සොයා...
" හෙලෝ.. !"
" කොහෙද බං ඉන්නේ ?"
" ආර්ට් එකේ ඕපන් එකේ. "
" අද උදේ වැඩ නැද්ද ?"
සැඳැස්විය සොයා ආ විමර්ෂා බෑගය අසල තිබූ බංකුවක්...
ඒක නිකන් කවුරු හරි බිම දිගේ බර දෙයක් ඇදගෙන යනවා වගේ සද්දයක්.
"ග්රීස්... ක්රීස්..."
ඊට පස්සේ ඇහුණේ පිරිමි කෙනෙක් වේදනාවෙන් කෙඳිරිගාන සද්දයක්. ඒ කටහඬ කවීන්ගේ වගේමයි!
"එපා......
ධනුක දුම්වැටියක් දල්වා ගෙන මිදුලට බැස්සේ යෙහෙළියන් දෙදෙනා දිගින් දිගටම දොඩමළු වද්දීය. ඔවුන් කතා කරමින් සිටියේ පාසල් ජීවිතය පිළිබඳවය. ධනුකට ඒ මාතෘකාව නීරස එකක්...
" මැඩම්...!"
" congratulations දරුවෝ... ඔයාගේ වැඩ නියමයි . සියත්ර ඔයා ගැන ගොඩක් පැහැදිලා ඉන්නේ. "
" බොහොම ස්තූතියි මැඩම්.. "
" මං මේ ටිකේම ඉන්විටේශන් දෙන්න...
"ඔයා ඇත්තටම මට බොරුවක් නෙවෙයි නේද මේ කරන්නේ, පුතේ? ඔයා මේ මට හොරෙන් කොල්ලෙක් එක්ක පැනලා යන්නවත් හදනවද?"
පරණ සාලේ මැද තියලා තිබ්බ ආකර්ෂාගෙ පේන්ට්...
තේජන කාර්යාලයට පැමිණියේ කාර්යාලයෙන් පිටත වූ ව්යාපාරික සාකච්ඡාවක් සඳහා සහභාගී වූවාට පසුවය. සිය සුවපහසු අසුනට බර වී දෑස් වසාගත් මිතුරා වූයේ බර කල්පනාවකය. තත්පර...
" ගුඩ් මෝනින් සර්..!"
ආයතන ප්රධානියාගේ ආගමනය දුටු ශාක්යා වහා හිඳ උන් අසුනෙන් නැඟිට්ටේය.
" ගුඩ් මෝනින් ! සඳැස්විගේ ලෙටර් එක රෙඩිද ? "
" රෙඩි සර්.."
තවත්...
