එදා රෑ ඉතින් සමරසිංහ ගෙදර බතක් ඉදුනේ නැත. ගෙදර ගිනි තබන්නට දරද, ගිනිද ලං කර ලොකු අම්මා ගින්න අවුලුවා ඔහේ ගින්නට දැල්වෙන්නට හැර හදවත්...
"මං අද කාමරේට වෙලා රෙස්ට් කරන්න ඕනේ රිහාන්. ටිකක් වැඩත් තියෙනවා. ඒකයි මං එළියට ආවේ නැත්තේ." ශෙනෝලි පිළිතුරු දුන්නේ කිසිදු පැකිලීමකින් තොරවය. ඇගේ හඬෙහි තිබුණේ...
ප්‍රීතියත් , සැනසිල්ලත් පිරී ඉතිරෙන හදවතින් වාහන අංගනයට පිටතින් සිටින ආරක්ෂක නිලධාරීන් සමඟද ගොඩනැගිල්ලේ පළමු මහලේ පිළිගැනීමේ කවුන්ටරයේ උන් තරුණිය සමඟද වචන කිහිපයක් කතා...
ගින්න ඇවිලෙන්න මහ වෙලාවක් යන්නේ නැත. අනෙක් අතට හනුමන්තාගෙන් වරං ඉල්ලගත්ත ලොකු අම්මා වගේ සමහර කාන්තාවන්ට නම් අනුන්ගේ ගෙවල් ගිනි තියන්න එහෙමකට ලේස්තියක් වෙන්න...
කාමරයේ දොර වසාගත් ශෙනෝලි තවත් තත්පර කිහිපයක් ඒ දොරට පිටුපා නිහඬව උන්නාය. කෙටි වේලාවක් යනතුරුව ඇගේ දකුණත දොරේ අගුල මතම රැඳී තිබුණේ මොහොතකට පෙර...
තරප්පු පෙළ මතත් , කොරිඩෝව ඉදිරියෙත් එහා මෙහාත් ගමන් කරමින් උන් මිහිදුමී අසල්වැසි නිදන කාමරයේ අගුල කරකැවෙන හඬට වහා තම නිදන කාමරය තුළට පැන...
" එතකොට ඔයා කියන්නේ මේ වෙලාවෙත් අපි දෙන්න අතර කිසිම දෙයක් නෑ කියලද රිහාන්? " ඉශිනිගේ පැනයත් සමඟ රිහාන් මොහොතකට නිහඬ වූ අතර එයට පිළිතුරක්...
හවස් වරුව තිබුණේ සැඳෑ ඉර එළියේ රත්තරන් තැඹිලි පාට අහස පුරා තවරාලමිනි. ඒ හැන්දෑ ඉර එළියට වැටී නෙත්මලීගේ මූණ තිබුණේ තවත් දිලිසෙමිනි. හුළඟට එහා...
විවර කරන ලද පෙට්ටියේ වූයේ රන්පැහැ ගත් කුඩා මංජුසාවකි. එයද අතට ගත් භරණ අස්නක ඉදිරියේ එය විවර කළේය. රන් පැහැ මංජුසාව තුළ නිල් පැහැ...
“ඊයෙ ඔෆිස් ආවෙ නැත්තෙ ඇයි? මං හරියට බය වුණා. ඇයි අනේ කෝල් එකක් දෙන්න බැරි නම් අඩුම ඔයාට තිබ්බා නේද මට මැසේජ් එකක්වත් දාන්න?...