“තාත්තා අද ඔෆිස් ඉවර වෙලා මරදානෙ පැත්තෙ ගියාද?” කියා නෙත්මාල් අහද්දී අතුල සමරසිංහ අතින් රාත්රී ආහාරය පිණිස කපමින් උන් කුකුල් පලුව ගිලිහී බිම ඇද...
හැඩිදැඩි දේහදාරියාගේ දෑතම සුදු පැහැ යහනට තද වී මිට මෙළවී තිබුණේය. වේගයෙන් ඉහල පහල යන උරපතුද කමිසය අතරින් ඉලිප්පී පෙනෙන නහරද ඔහුගේ හදවත තුළ...
" මට නං පුදුම වෙන්න දෙයක් තිබ්බේ නෑ. එක දිගට සිද්ධ වෙච්ච දේවල් එක්ක කොයි වෙලේක හරි අනුජ් නතර වෙන්නේ පොලීසියෙන් කියලා මට ඉව...
“කොහොමද ඉතින්..”
රන්දික ඇසුවේ වටපිට බලමින්ය. කුඩා කාමරයත්, මුළුතැන් ගෙයක් එකම රාමුවකට දෑස් වලට හසු කරගන්නට ඔහු සමත් විය. තවමත් සංකල්පනීගේ දෑස් නතරව තිබුණේ ඇඳ...
“දූ ඉන්නෙ මං එක්ක මොකක් හරි තරහකින්ද?” කියා නෙත්මලී විමසන්නට අතුලට හේතු කාරණා සැපයුවේ එදා නෙත්මලීගේ කටෙන් පිටවුණ ඒ කතන්දරයයි.
"කොහොමත් මට පිට මිනිස්සු විස්වාස...
“දරුවට හැම තිස්සෙම ඒ විදියට කතා කරන්න එපා චන්ද්රා. මොක උනත් අමතක කරන්න එපා ඒලෙවල් විබාගෙ ලං උනාම දරුවෙක් ඉන්නෙ මේ ඔයාලා අපි හිතන...
" නිශ්ශංකගේ සිද්ධියත් මේකෙම පැත්තක් තමයි නංගි. අන්කල් දිනේන්ද්රයි , අනුජ්කාරයයි වැඩ කරන මිනිස්සු කීප දෙනෙක්වම සල්ලි වලට අරන් තියනවා. එක පැත්තකින් නෙමෙයි ....
නුලාරා සුවපහසු අයුරින් ආලින්දයේ අසුනකට බර වූයේ සංකල්පනී එහා පසින් ඇමතුම විසන්ධි කලාට පසුවය. ඒ අතීත මතක සුන්දරය. යෙහෙළියකගේ නිවසේදී මුල් වරට චාරුක දුටුවාට...
“මට ගෙදරදි කතාකරන්න අමාරු විත්තිය මං කියලා තියෙද්දි මෙහෙම මට නිතර නිතර කෝල් ගන්න එපා. අනික මං කිව්වනෙ මොනාහරි පණිවිඩයක් කියන්න තියෙනම් ඉස්සෙල්ලා එස්...
" සර්...!"
ත්රී රෝද රථයෙන් බැස දිව එන තරුණිය දුටු ඔහු බර වී සිටි මෝටර් රථයෙන් ඉදිරියට විත් ඈ දෙස බලා මඳ සිනහවක් නැඟුවේය.
" පිස්සුද...
