මනුසත්ට තවමත් ඇඳෙන් නැගිටලා සාලයටවත් යන්න පණක් තිබුණේ නැහැ.
කාමරේ හතර මායිමට කොටු වෙලා ඉන්න එක මනුස්සයෙක්ට මොන තරම් වධයක්ද කියලා මම දැනගෙන හිටියා. ඒ...
රාත්රී ආහාරය කාමරයට ගෙන ගොස් ගන්නා බව චරකගේ ඇමතුමට දන්වා, සස්මිත රාත්රී ආහාරය තම කාමරයට ඇණවුම් කර කාමරයට ගියේය. ගත දොවා ගත්තේය. සැහැල්ලු කලිසමකින්...
මනුහස් නැවත වතාවක් ජායාරූපය දෙස හොඳින් බැලුවේය . එහි පිරිමි ළමුන් හය දෙනෙකු සහ ගැහැනු ළමුන් තුන්දෙනෙකු සිටියහ. ඉතා කෙළිලොල් මුහුණු වලින් ජායාරූපයට පෙනී...
"ලිහිණි... අයි... අයි...ඇම්… සොරි..." එයාගේ ඇස් දෙකෙන් කඳුළු කැට දෙකක් කඩාගෙන වැටුණා. "මං... ඔයාට... ගොඩක්... රිද්දුවා...භා…භානු…ක්…කී"
මනුසත් හෙමින් සැරේ සිහිය ලබන්න පටන් ගත්තත්, එයාගේ කටහඬ...
තමා සන්තකයේ සස්මිතගේ දුරකතන අංකය නැතැයි සිතමින් , යම් යම් කාර්යයන් වෙත සිත යොමු කරමින් චාය දෙවන සම්පූර්ණ දවසද ගෙවා දැමුවාය. එහෙත් පසුදා උදෑසන...
අදාල කාරණාවට අමතරව තවත් දෑ උමායාගෙන් පිටවීම තමන්ගේ සැලැස්ම සාර්ථක බව මනුහස්ගේ සිත දිගින් දිගටම ඔහුට ඒත්තු ගන්වමින් සිටියේය .
" මගේ ආන්ටි කෙනෙක් ඉන්නවා...
"ෂා... මාරයිනේ ලිහිණි. ඇත්තටම මම මේ තරම් දෙයක් බලාපොරොත්තු වුණේ නැහැ ඔයාගෙන්.ඔයා මෙච්චර මනුස්සකම් දන්න කෙනෙක් කියලා මං ඇත්තටම හිතුවෙනෑ" කියලා කියද්දි තිදස්ගේ කටහඬේ...
චායා පලමු දවස ගෙවා දැම්මේ කාර්යබහුල වීමෙනි. ඕ ස්ටුඩියෝවක් ඇරඹීම සඳහා සුදුසුයැයි සිතා උන් ස්තාන කිහිපයක් පිළිබඳවම යළි විමසා බැලුවාය. කටුබැද්ද හන්දියේම වූ ගොඩනැගිල්ලක...
" ගුඩ් මොනින් මිස්ටර් විජේවර්ධන ! "
" ගුඩ් මෝනින් ..!"
දරාගත නොහැකි හිස රදය හමුවේ දුරකතනය කනේ තබා ගත් මනුහස් ඇමතුමේ සිටින්නේ කවුරුදැයි හෝ විපරම්...
ඒ ඇහුණේ භානුකීගේ කටහඬ කියලා තේරුණ වෙලාවේ මගේ පපුව පිච්චිලා ගියා වගේ දැනුණෙ.
තිදස් වෙනුවෙන් මම මගේ ආත්ම ගරුත්වය පවා පැත්තකට දාලා ගත්ත කෝල් එකට...
