මෙච්චර දවසක් අතනින් මෙතනින් එළියට පැන පැන, බඩු අවුස්ස අවුස්ස පිස්සු නට නට උන්න කවීන්ලගෙ පිස්සු හැදිච්ච තාත්තා මෙදා පොටේ අල්ලලා තියෙන්නෙ එසේ මෙසේ...
“මම නුලාරාගෙන් ඒ වගේ දෙයක් බලාපොරොත්තු වුණේ නෑ.”
අවසන චාරුක පැවසූයේ මද හඬකින්ය.
“නුලාරා ගැන වැරදියට හිතන්න එපා චාරුක. කවද හරි දවසක එයාට ඔයා නැති වෙයි...
" සඳා..!"
විමර්ෂාගේ හඬින් තිගැස්සුණු සඳැස්වි වහා කොපුල් දිගේ රූරා වැටුණු කඳුළු බිඳු කිහිපය පිසදා දැමුවාය .
" උඹ අඬනවද බං ?"
ඈ අසලින්ම ගල් බංකුවේ පසෙකින්...
කවීන් තත්පර ගාණක් ආකර්ෂා දිහා බලන් උන්නෙ හරියට කියන්න කිසිම දෙයක් නෑ වගේ. ආකර්ෂා බලන් උන්නෙ ඒ තත්පර ගාණ කල්ප ගාණක් දිගයි වගේ. හැබැයි...
ජීවිතයට මේ පැමිණ ඇත්තේ අනපේක්ෂිත කුණාටු සමයක් යැයි චාරුකට සිතුණේ පසුදා උදෑසනත් නුලාරා හරි හැටි මුහුණ නොදී සිටියදීය. ඔහු උදෑසන කෑම මේසයට වාඩිවූයේ තනිවමය.
“අද...
" ශාක්යා..! ශාක්යා..! "
මුළුතැන්ගෙහි සිටි ශාක්යා ඉදිරිපස ගෙමිදුලේ නතර කළ මෝටර් රථයේ හඬද , ආලින්දයෙන් ඇසුණු කටහඬද හඳුනාගත්තද වෙනදාට ඉදිරියට දිව යන කෙළිලොල් තරුණියව...
“ඒ ඉන්නේ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි ආකර්ෂා. ඒ මගේ තාත්තා.”
කවීන්ගේ කටින් ඒ වචන ටික පිටවුණේ මහා බර හුස්මකුත් එක්ක.
ඒ එක්කම මිනිහා ඇඳ විට්ටමට ඔලුව තියාගෙන...
නුලාරා සිටියේ ඇඳටම වීගෙනය. චාරුක රාත්රී කෑමට යමු යැයි ඇයට කිහිප වරක්ම ඇවිටිලි කලේ ඒ නළලතත් සිප ගනිමින්ය. සෝමා ආප්ප, ලුණු මිරිස් හා මාළු...
ගතව ගිය දවස් අටක කාලය තුළ ජීවිත කිහිපයකම මහා විපර්යාසයන් සිදු වෙමින් පැවතුණේය. දින ගණනාවකින් නිසි අයුරින් කපා නැති අපිළිවෙළට වැවුණු රැවුලත් , තම...
“ස්ස්ස්ස්...ස්ස්ස්ස්” ගගා කවුරුහරි බිම දිගේ මහා බර දෙයක් ඇදගෙන යනවා වගේ අද්භූත සද්දෙකුයි, ඒ එක්කම කාගේදෝ හීන් බය හිතෙන කෙඳිරිලි හඬකුයි මුළු වලව්ව පුරාම...
