රාත්‍රිය ගෙවී යමින් තිබුණද රිහාන්ගේ සිතට සැනසීමක් වූයේ නැත. ඉශිනිව මුණගැසී පැමිණි පසු ඇයගෙන් කිසිදු පණිවිඩයක් නොලැබුණු බැවින් ඔහු කිහිප වතාවක්ම ඇගේ දුරකථනයට ඇමතුම්...
" මිහිදුමී..?"
" තිසර නේද ?"
" ඔව්. "
" එන්න ..වාඩි වෙන්න..!"
කෝපි අවන්හලේ කෙළවරක වූ මේසයක හිඳ ගත් මිහිදුමී තමා ඉදිරියේ සිටි තරුණයාට හිඳ ගැනීමට ආරාධනා...
නිවසට පැමිණි ඉශිනි නිදන කාමරය වෙත පැමිණ අත්බෑගය කන්නාඩි මේසය මත තබා යහන මතට වැටුණේ දවස පුරාම ගත කළ වෙහෙසකර කාලයෙන් මඳක් නිදහස් වීමටය....
නිවාස සංකීර්ණයේ රථ ගාලෙන් තම මෝටර් රථය නතර කළ මිහිදුමී තම අත් බෑගයත් , තව ගමන් මල්ලකුත් ගෙන රථගාල පසෙකින් වූ විදුලි සෝපානය වෙත...
යමෙකු තමාගේ නම අමතනවා ඇසුණු සැණින් ඒ දෙස හැරී බැලූ ඉශිනීගේ මුහුණේ ඇඳී ගියේ මොහොතකට පෙර තිබූ සියලු නොසන්සුන්කම් අමතක කරවන තරමේ පුළුල් සිනහවකි....
" සමන් දෙයියනේ.. දුමී..!"
හිමිදිරියේම මහවලතැන්න ගෙමිදුලට ඇතුළු වූ මෝටර් රථය දුටු විශාඛා විගසින් නිවසේ ඉදිරිපස පඩිපේළි කිහිපය බැස ගත්තාය.
" අම්මා..!"
" අනේ කරදරයක්ද මගේ රත්තරනේ..!"
වෙව්ලන...
අශේන්ගේ අවධානය නැවතත් පුහුණුවීම් වෙත යොමු වීම සඳහා මඳ වේලාවක් ගත වුවද, ඉන් පසුව වැඩි අපහසුවකින් තොරව සියලු දෙනාම පුහුණුවීම් ඉදිරියට ගෙන ගියේ වෙනදා...
හංගන්නට මේ වේදනා
සමුගෙන යා යුතුව වුනා
දවසක අත අතැරෙන බැව් දැන නුඹට ලංවුනා
අපි වෙනුවෙන් අපි නැවතිලා
දෙතැනක තනි වෙන්න වුනා
තව අතහැර ගනු බැරි ඇයි හිත නිතර...
ඊළඟ දිනයේ උදෑසන රිහාන් කිසිවක් සිදු නොවූවාක් මෙන් ස්ටූඩියෝවට පැමිණියේය. පෙර දින රාත්‍රියේ අශේන් සමඟ සිදු වූ කතා බහ ඔහුගේ සිත තුළ ඒ වන...
" මිහිදුමී..!"
" කියන්න මැඩම් "
" Finance Control Team එකත් එක්ක එකතු වෙලා ඔයා කරපු ප්‍රොජෙක්ට් එකේ රිපෝට් එකට ඩිරෙක්ටර් බෝඩ් එක සෑහෙන්න සතුටු වෙනවා....
