" ඔයා මැරීඩ් ද ? "
කෛලාශ් මොහොතකට පෙර ඇසු ප්රශ්නයට මන්දාකිණි තත්පර ගණනාවක් ගතවනතුරුත් පිළිතුරු දුන්නේ නැත.
" මට ඔයා ගෙන් තව දෙයක් අහන්න තියෙනවා"...
විසල් සිය හදවත් මන්දීරේ සියුම් ලෙස අණසක පතුරුවමින් හිඳින බව ජාන්වී අත්වින්දා ය. නමුත් ඒ ගැන නො දැනුණා නො වැටහුණා සේ හිඳින්නට ඇය රිසි...
ජීවිතය මේ ගතව යන්නේ සිතූ පැතූ විලසකින් නොවන බව විශ්වාසය. එහෙත් ආපසු හැරී යා හැකිකමක් නොවේ. අම්මා පිටව ගොස් බොහෝ වේලාවක් ගතව යනතුරුත් දහරා...
කෛලාශ් සහ සත්සර නැවත හෝටලය කරා පැමිණෙන විට සවස හතර පමණ විය.හෝටලය ඉදිරියේ වාහනය නතර කරන විට මන්දාකිණිගේ වාහනය ඒ වන විටත් පෙර තිබූ...
විසල් ගේ යතුරුපැදිය ගේට්ටුව ළඟ නලා හඬවත්දී සව්මිය අත්පොඩි තලමින් සිනහ වූයේ ය. ජාන්වී බරාඳ කුළුණකට හේත්තු වී ගෙන දුරස්ථ පාලකයෙන් ගේට්ටුව විවර කළා...
" ලියානා මන්දාකිණි එදිරිසිංහ " යනුවෙන් අපැහැදිලි අත් අකුරෙන් ලියන ලද නම ඇතුළත් පැරණි ලිපි ගොණුව වෙව්ලන දෑත් මත තබාගෙන කෛලාශ් තත්පර ගණනාවක් ගොළු...
“මට මේ කවුද කියලා අඳුනගන්න බැහැ….”
දහරා අවසන පැවසූයේ ඉවසීම බිඳී ගිය තැනදීය.
“නංගි මම කසුන් අයියා..මනුවගේ බෝඩිමේ ඉඳපු යාළුවා. ඒ කාලේ මනුවා ඔයාව හම්බවෙන්නේ එන්නේ...
බෙන්තොට නගර මධ්යයෙන් මඳක් ඈතට වන්නට පිහිටා තිබූ පාසල සොයා ගන්නට කෛලාශ් ට හැකි වූයේ ඒ අවට මාර්ග පිළිබඳව සත්සර තුළ හොඳ මතකයක් තිබූ...
මේධා සාඩම්බර අම්මා කෙනෙකු වෙමින් සිටියා ය. එදා සේනක ඇල්ලූ අඩව්වෙන් පස්සේ ඇය වාඩියේ අයට කෑම උයන්නේ නැත. නමුත් විසල් ඇගේ අත මිට හිස්...
එකවරම නිවසට මනුජිත්ගේ මිතුරන් කඩා වදිද්දී දහරා උන්නේ නාන කාමරය තුළය. දැන් නිවාඩු දවසකටවත් මනුජිත් නිවසේ රැඳෙන්නේ නැත. සමහර දිනවල ඔහු කුමක් හෝ වැඩක...
