සැන්දෑ සුළඟ සිහිලක් දනවමින් හමා ගියේ ය. චේතිය මිදුල ට බැස්සේ අස්විද ගේ ඉඟියකට අනුවයි. පෙර දා සනුක ගේ වදේ නිසා පීසා හලකට ගොස්...
“ඔයාට ආදරේ නොකර ඉන්න මම දන්නෙ නෑ යුගාෂ් අයියේ. එහෙම කරලා මට ඇවිදින මළකඳක් වගේ ජීවත් වෙන්නත් බැහැ. ඔයා මට දීපු හැමදේම අරගෙන මම...
ආදරයට අවසානයක් නැත.
එය අවසාන ස්වරයෙන් පසු මැකී යන ගීතයක් හෝ ගිම්හානය පැමිණි විට සිඳී යන ගංගාවක් වැනි හැඟීමක් නොවන බව අප තේරුම්ගන්නේ ආදරය කරන්නට...
ෂෙහාරා හට කුඩා හෝ අවස්ථාවක් නොදී සිටීමට ආදිත්‍ය පරිස්සම් වූයේ ඇය නිසා තම ජීවිතයට ඇති වූ කම්පනය ඒ වන විටත් පහව නොගොස් තිබූ නිසාය....
වජිරා, ඉඟුරු දමා හැදූ තේ එකක් ද ගෙන මිදුලට බැස්සේ, එළවලු පැළ වලට පොහොර දමනා විජිත ට ගෙන ගොස් දෙන්නටයි. වත්ත පිටිය ඉඩ ඇති...
අපූර්වා ප්ලාස්ටික් පුටු දෙක ගෙන ගොස් තැබුවේ අලුතින් ඉදි වූ නිවසේ ටයිල් අල්ලා තිබූ පොළොව මතින්ය. අවසන දිගු සුසුමක් මුදාහළ යුවතිය තමා ඉදිරිපස සිටගෙන...
“මං කවදහරි දවසක ඔයාව දාලා ගියොත් ඔයා මොකද කරන්නේ?” කියා ඇසුවේ අතීතයේ උන් ජාන්විය. ඒ වචන අයිති වී තිබුනේ ආදරය ඇරඹූ කාලයේ ආදරය ඉස්සරහා...
ෂෙහාරා නිවසට පැමිණ තිබුණේ නොසිතූ මොහොතකය. ආදිත්‍ය වැඩ අවසන් කර අශිකාව බැලීමටද ගොස් නැවත නිවසට පැමිණීමේදී ෂෙහාරා ගේට්ටුව ඉදිරිපිට වාහනය නතර කර ගෙන බලා...
අඩ හෝරාවකට ආසන්න කාලයක් වෛද්‍යවරයා අසල උන් පුෂ්පානන්දත් යුගාශුත් රෝහල් කාමරයෙන් පිටතට පැමිණියේය.
“රෝගියෙක්ව සුව කරන්න ඩොක්ටර්ස්ලාට විතරක් බැහැ. රෝගියාත් ඒකට සීයට පනහක දායකත්වයක් දක්වන්න...
තුරුණු කිසිදාක තමන්ව එහෙම තැනකට එක්කරගේන ඒවියැයි ජාන්වි බලාපොරොත්තු නොවුන බව ඇත්තකි. එහෙත් ජිවීතය අපේ අතට, අපේ ළඟට ගෙනවිත් දෙන්නේ හැමවිටම අපි බලාපොරොත්තු වන...
