සමදරා කණ්නාඩියෙන් පේන රූපේ දිහාවේ ආයේ වතාවක් බැලුවා. මේ ගමන යන්න හිතක් නැති වෙද්දී ඔසරිය ගලවලා විසි කරලා දාලා ආපහු ගෙදරට අඳින ගවුමක් ඇඟට...
මාධවී පැහෙන ඉස්සෝ කරි එක දිහා බලාගෙන හිටියේ වෛරයෙන්. කියා ගන්න බැරිතරමක වෛරයෙන්. අතේ තියන පුංචි බෝතලෙන් බිංදුවක් දෙකක් මේ වෛරය පිරිමහගන්න හොඳටම ඇති...
" ඔයාලා දැක්කද නිම්මි ෆේස්බුක් දාලා තිබුන photos ? "
කෑම පැය අවසන් වෙලා ඇවිල්ලා කාර්යාල කාමරයේ කතාවට වැටිලා හිටපු අමන්දා එහෙම ඇහුවේ කල්පනීගෙන්
" අම්මෝ...
ඔයාට හිතෙන්නේ නැද්ද ඔලීවියා තාමත් ඉන්නේ වේදනාවෙන් කියල.."
සොෆී මගෙන් ඇසුවේ හදිසියේ ය. ඔලීවියා, අපේ උසස් පාසලේ මිතුරිය දැඩි වේදනාත්මක ප්‍රේමය බිඳ වැටීමකට ලක් ව ගෙවී යන්නේ දෙතුන්...
සරෝජනීට ඇහැරුණේ දවල් වෙලා. කවදාවත් වෙන්නේ නැති වැඩක්. එලාම් එක වැඩ කරලා නෑනෙ. අද ඉරිදානම් තමයි. ඒ වුණාට මෙහෙම නිදාගෙන කොහොමද?
සරෝජනී කුස්සියට ගියේ ඔහොම...
"එහෙම ඕන ඕන ඒවා ලිස්ට් එකක් එවලා දාන බාර ගන්න කියලා හරියනවද අම්මේ"
නවීන් සැරෙන් අහනකොට පාරමී මොකවත්ම නොකියා කරෝල තෙලට දාන අම්මා දිහා බලන්...
"දැන් එක්සිබිෂන් එක බලන්න කවුද ගෙදරින් එන්නේ"
මානවී අතක පැටලෙන්නේ ආදරෙන්.මහන්සිය නිවන මැජික්මය සුළං රැල්ලකට තමයි මානවී කියන්නේ. අසයිමන්ට්, වයිවා, එක්සිබිෂන්, එක්සෑම් රිසල්ට්ස් එක්ක අම්මා...
අපූර්වා උත්සව ශාලාවේ දොරෙන් ඇතුලු උනේ පුරුදු හිනාවෙන් සැරසිලාමයි. ඒ හිනාව නිසාම ඇගේ සුන්දරත්වය ඕනෑවටත් වඩා කැපිලා පෙනුනා.ඒ වෙනකොට ඇගේ මිතුරියන් හැම දෙනාම වගේ...
හදිසියෙන් වගේ ගන්න තීරණ හැම මොහොතකම නිවැරදි නොවන වග නොදන්න කෙනෙක් නෙවෙයි මම. හදිසි තීරණ ගන්න මම තරම් හපන් එකෙක් කොහෙවත්ම නැති වෙන්නත් පුළුවන්...
"මල්ලිගේ ඔලුව නරක් වෙලා ද අම්මේ?"
සචී මහ ගෙදරට දුවගෙන ආවේ කඩා බිඳගෙන. හිත රිද්දගන්න හේතුවක් හොය හොයා හිටපු සචිගෙ අම්මා ඉකි ගහ ගහ අඬන්න...
