*තාරානාත් දහම් වංශනායක*
“එක වචනයක්වත් කියන්න එපා නාධ්යා.මට ඔයා කියන කිසිම දෙයක් අහන්න උවමනාවක් නෑ. කිසිම දෙයක් අහන්න මට උවමනාවක් නෑ. ඔයා මොන වගේ මනුස්සයෙක්ද...
“අපේ කිරිඅම්මා කියනවා මේ අපේ හොඳ කාලෙලු ලබලා තියෙන්නේ..මටත් එහෙම හිතෙනවා බිනර. ඔයා හම්බුනේ නැත්තං අද මගේ ජීවිතේ මොන විදිහකට වෙනස් වෙලා තියෙයිද කියන්න...
ජයවර්ධනත් නයනාත් වූයේ සඳැල්ලෙහි වූ වේවැල් පුටු දෙකක වාඩිවීගෙනය. දෙදෙනා ඉදිරිපස පලතුරු යුෂ වීදුරු දෙකක් විය. ජයවර්ධන තම විවේකී ඉරිදා දවසේ වැඩි කාලයක් වෙන්...
*නාද්යා සොනාලි සල්වතුර*
“හිත නිස්කාංසු වෙන්නත් එක්ක කිරි වෙහෙර ඇත්තෙ ගිහින් එමුද නංගියෙ?” කියලා කාන්ති අක්කා අහද්දි ඔලුව වනලා ඒ ගමන ගියාට මම කීයටවත් හිතුවෙ...
මනුජ තමා ඉදිරියේ හිඳ සිටින්නෙ තමාම බව යළි යළිත් තහවුරු කර ගත්තේය. සින්දූපාගේ පියා ඉදිරියේ තමා මෙලෙසින්ම හිඳ උන් දිනය මනුජට අමතක නොවේ. තමා...
*තාරානාත් දහම් වංශනායක*
හවස් වරුවට කිරි වෙහෙරෙ තිබ්බෙ පුදුමාකාර ලස්සනක්. හිත නිවන ලස්සනක්. ඉඳ හිටලා ගලාගෙන යන හීතල හුලං පාරක් එක්ක ඒ නිස්කාංසුව වැඩි උනේ...
වෛද්ය බිරිඳගේ රාත්රී සේවා මුරය නිමවී යාපනය රජයේ රෝහල් ගේට්ටුවෙන් ඇය මතු වන තෙක් පාරේ කොනක වාහනය නවතා උන්නේ ගුවන් හමුදාවේ ඉහළ නිළයකින් ඉල්ලා...
“ආ…උඹට මේ පැත්ත මතක් වෙලා තියෙන්නේ. දැන් උඹට හරි රාජකාරිනේ. මාරුවෙන් මාරුවට ගෑනු දෙන්න නලවන්නත් එපැයි”
නාලනී එසේ පැවසූයේ සුරංග ගෙට ගොඩ වූ හැටියේමය. ඔහු...
*නාද්යා සොනාලි සල්වතුර*
රස්සාවල් කරනවා කියන්නේ එසේ මෙසේ ලේසි පාඩු වැඩක් නෙවෙයි ඉතින්.
උදේ පාන්දර නැගිටලා බස් එකක්වත් යන්නෙ නැති පාරක, පයින් ඇවිදන් ඇවිත් ඉන්පස්සෙ බස්...
මනුජ නිවසට පැමිණියේ රාත්රී නවයද පසුවූ පසුවය. සාලයේ විදුලි පහන් දල්වා ඇති බව දුටු මනුජ තමා උදෑසන නිවසට විත් යලි කඳවුරට යද්දී යම් අතපසුවීමක් වන්නට...
