පැය කිහිපයක් තිස්සේ එක දිගටම නවකතාව ලියූ බැවින් ආරාධ්යාගේ අත රිදිණ. ඇය කරමින් සිටි කාර්යය මොහොතකට නතර කළාය. නවකතාව නිමා කරන්නට තවත් ලියන්නට ඇත්තේ...
ආරාධ්යා, කවීන් සමග නිවසට පැමිණෙද්දී යන්තමින් අඳුර වැටී තිබිණ. දින කීපයක් හෝටල් කාමරයක නතර වී සිය කටයුතු කර ගැනීමට සූදානමෙන් ගිය ආයුෂ් ඔවුන් හැරලන්නට...
"කියන්න දෙයක් තියනවා"
රාත්රිය ගෙවෙනතුරු නිදි නැති ඇස් වලින් බලා සිටි දුලන්යා පසුදා උදෑසන මෝටර් රථයට ගොඩ වූ වහා සඳරැස්ට පැවසී ය. සඳරැස් සඳක් සේ...
හසිත් සුහර්ෂා නිවසේ ආලින්දයෙහි ඒ මේ අත ඇවිදින්නට වූයේ කල්පනාවෙනි. ආලින්දයේ එල්ලා ඇති මල් පෝච්චියක් කරා පියඹා ආ කොණ්ඩ කුරුල්ලාගේ තුඩග පොල් කෙන්දක් ඇති...
"ඔයා දන්නවද සත්සර කියන්නේ කවුද කියලා?"
සත්සර හමු වූයේ අද වුවත් දුලන්යා ඔහු ගැන බොහෝ දේ අසා තිබුණා ය. සඳරැස් සෑම මොහොතකම ඔහු ගැන කතා...
හසිත් ඔහුගේ කාර්යාලය දෙසට පිය නැගුවේ කල්පනාවෙන් බර සිතින් යුතුවය. උදෑසනින්ම ආයතනයේ මිදුල අමදින සේන තමාට සුබ උදෑසනක් පැතූ බව ඔහුට සිහිපත් වූයේ පියවර...
අම්මා සහ තාත්තා මේවනවිටත් කෑම මේසයට හිඳගෙන සිටින අයුරු ආරාධ්යා දුර සිටම දුටුවාය. ඔවුන් දෙදෙනා හිස් ළං කරගෙන පහත් හඬින් කතා බහක නිරතව සිටින්නේ...
“පුතා, මට අයියවයි අක්කවයි ආපහු ඕනෑ. මං පනහත් පැන්න ගෑනියක්. ජීවිතේ තව කොච්චර කාලයක් තියද මං දන් නෑ. තාරකා දැන් අම්මෙක්. එයා මාව තේරුම්...
ආරාධ්යා කුතුහලයෙන් යුතුව පියාගේ මුහුණ දෙස බලා සිටියාය. තාත්තා අසන්නට සැරසෙන කාරණාව කුමක්දැයි ඇයට අනුමානයෙන් හෝ සිතා ගත නොහැකි විය.
“ඇයි මේ බය වෙලා?”
ආරාධ්යාගේ මුහුණ...
"මං හැමදාම කලු තාරාව වුණු කෙනෙක් අක්කා.ඇත්තටම ඔයාලව අම්මා මඟ ඇරපු තරමටම එයා මාවත් මඟ ඇරියා. සහස් වගේ කම්ප්ලීට් ළමයෙක් ළඟදි මං වගේ මෙලෝ...
