මා හැරුණත් අම්මා එහි වරදක් දකින්නට පටන් ගත්තා ය. ඇය මට ගෙදර කොංක්‍රීට් වහලය මතට නැගෙනා ඉඩක් දුන්නේ ම නැත. ඒ නිසා යන්තම් දවසකට...

අසල්වැසි වත.

0
මාෂි මිදුලේ තිබුණු මල් පෝච්චි එහෙ මෙහෙ කරේ සතුටකින්."තමන්ගෙම ගෙයක්" ඇගෙත් කසුන්ගෙත් හීනය මේ තරම් ඉක්මනින් ඉෂ්ට වීම ගැන මාෂිට සන්තෝසයක් දැනෙනවා.මාෂි ගේ දිහා...
හසරැලි වැස්සේ Nibandhika Wanninayake
පතපොත කෙරෙහි වඩාත් තදින් බැඳී සිටි මට වෙනත් කිසිවක් කරන්නට ඔරලෝසුවේ එකම තත්පරයක්වත් ඉතිරි වූයේ නැත.සමහර දවසක තේ පානය කළ කෝප්පය පවා කූඹින්ට නවාතැන්...
එක් වරක් හැඬවෙත්දී ම රවීන් දුරකතනයට පිළිතුරු දුන්නේ ය. මගේ හිත හෝස් ගා දැවිණ. ඔහු ඉන්නට ඇත්තේ මට කතා කොට ප්‍රශ්නයක් ඇති වෙතැයි පසු...
" අම්මා ගයාශි ගැන හිතාගෙන ඉන්නේ වැරදියට " අකලංක ආයෙමත් එහෙම කිව්වෙ අම්මාගේ හිත වෙනස් කරන්න පුළුවන් වෙයි කියලා හිතාගෙන " අනේ මෙ පුතේ උඹ මට...
හසරැලි වැස්සේ Nibandhika Wanninayake
උදා හිරු රැස් වළල්ලේ දීප්තිය මුහුණට වැටෙන්නට අම්මා ජනේලය හරිද්දී මම පොරෝනයෙන් මුහුණ වසා ගතිමි.වසර දහතුනකට පසු සිතූ හැටියට නිදා ගන්නට ලැබුණේ අද නොවේදැයි...
ලොකු අයියා ගේ පපුවේ මට මගේ ම සොයුරා ය යන හැඟීම විය. මට ඕනෑ තරම් හඬන්නටත්, ඕනෑ තරම් දුක කියන්නටත් අවකාශ වූයේ ය. ඒ...

නොකියූ ප්‍රේමය.

0
"මෙයා මොකෝ මේ කණ්නාඩිය අයිති කරන් ඉන්නේ.." කන්නාඩි මේසය ළඟට වෙලා සෑහෙන වෙලාවක් හැඩවෙන සෙනුරි දිහා බලාගෙන හිමසරා එහෙම ඇහුවා.පැත්තකට වෙලා කොන්ඩය පීරන ගමන් හිටිය...
Nilasi novel by Nibandhika Wanninayake
ප්‍රේමයට සීමාවක් නැතැයි එය සීමා කර ගත යුතු හැඟීමක් නොවේයැයි නිලැසිට පැවසූයේ ද එරන්ද ය.ඔහු බොහෝ තරුණියන් හා ප්‍රේමයෙන් වෙළෙන වගට ඇයට දිනක් තිසරු...
පිරිමින් ට මේ තරම් නින්දිත ව හැසිරිය හැකි දැයි සිතන්නට මට ඕනා විය. අප කුඩා කල සිට ම, අපේ පවුල් වල පිරිමින්ට ගැහැනුන්ට වඩා...