සෞර්යා හිටියේ මේසයක් යට.හොඳටම අඬමින්.එයාගේ කහ පාට බෝනික්කා තුරුලු කරගෙන මගේ පුංචි දුව හිටියේ මේ ලෝකයේ එයාට ඉන්නේ බෝනික්කා විතරක් කියන හැඟීමකින්.
"අනේ රත්තරන්.. මේ...
මං හිටියේ බය වෙලා.මොනයම් හෝ මොහොතක මට ඒ ප්‍රශ්නය එන බව දැනගෙන තවම දවසක්වත් නැතත් ඒ ප්‍රශ්නය නෑවිත් ඉන්නේ නෑ කියලා මම දැනගෙන හිටියා.
"රාධා.....
"ඇවිත් මේ රෙදි ටික වනනවකෝ.."
මගේ වැඩිමහල් සහෝදරිය එල්සා හිටියේ කෝපයෙන්. ඇගේ රතු වූ මුහුණ වගේම දෑසත් මට වේදනාව අමතක කළා. උණුසුම් තුවායක් යටි බඩට...
"තාත්තා ඇයි අම්මේ අපිව දාලා ගියේ?"
ඒ මගේ දියණිය ජැස්මින් නිතරම මගෙන් අහන්න පුරුදු වුණු ප්‍රශ්නයක්.මම ඒ වෙලාවට හෙමින් සැරේ එයාගේ ඔලුව අත ගානවා.
"තාත්තට යන්න...
අම්මා කෙනෙක් වෙන්න දරුවෙක් කුසින් වදන්න ඕනෑ ද? එහෙම හිතපු හිතමින් තැවුණු දවස් මට අනන්ත වාරයක් තිබුණා. ඒ එයා මගේ ලෝකයට එනකම්.
වෛද්‍ය පරීක්ෂණ ගණනාවකට...
ගර්භනී කාලය මට පහසු එකක් නොවෙද්දී මට අර්ජුන්ගේ ආදරය වැඩිවැඩියෙන් ඕනෑ වුණා. කන්නම බැරි වෙලාවකදී එයාට මට කවන්න පුලුවන් නම්, ඉදිමුණු කකුල් තවන්න පුලුවන්...
ඒ සුපිරි වෙළඳ සංකීර්ණයක හවස් යාමයක්. අත්තම්මා කෙනෙක් තමන්ගේ පුංචි මුණුබුරා සහ මිණිබිරිය එක්ක අත්‍යවශ්‍ය බඩු මිලදී ගනිමින් ඉන්නවා. ඇත්තටම අත්‍යවශ්‍ය බඩු මිස වෙන...
අම්මේ.. තාත්තා ඉන්නේ කොහෙද?"
හැම රාත්‍රියකම නින්දට පෙර අම්මාගෙන් එහෙම අසන පුරුද්දක් මට තිබිණි. තාරකා පිරුණු රාත්‍රියේ අහස දෙස බලා හිඳින මගේ හිස අත ගාමින්...
තරුණ ගැබිණි මවුවරුන්ගේ වැඩසටහනක තමන් ගැබිණියක බව මුලින්ම දැන ගත් දා ඇති වූ හැඟීම් ගැන එකිනෙකා සමඟ බෙදා ගැනීමේ අංගයක් විය. එය හැම මවකටම...
මේ නිවසේ බොහෝ කාර්යයන් ඉටු වන්නේ මා අතිනි. ගෘහ සේවිකාවක ලෙස වැඩ ඇරඹු දිනයේ පටන් මම මගේ කටයුතු පිළිවෙලකට සහ ඉක්මනින් කරන්නට අමතක නොකළෙමි....
