විහඟි චායා ආහාර ගන්නා තුරු ඈ අසලට වී උන්නාය. සස්මිතගේ ඇමතුම එන විට පසෙකට වූවාය.
" සස්මිත ...."
" මගේ නෝනා නැගිට්ටාද ?.."
" නැගිටලා... කාලා ඉවර...
පිටත හමන වර්ෂාව බොහෝ බරැතිය. නිදන කාමරය තුළ ගැහෙන හදවත් ද්විත්වයද උසුළාගෙන සිටින්නේ සුළු පටු වේදනාවක් නොවන්නේය. මනුහස් තම සීතල ඇඟිලි තුඩු අගින් නෙත්‍යාගේ...
මට මතක තිබ්බා ෆෑන් එක හයියෙන් හයියෙන් කැරකෙනවා.
මට ඒ සද්දේ හයියෙන් ඇහුණා.
"සූ... සූ..." ගාන ඒ සද්දෙ මගේ කන් අඩි පැලෙන්න වගේ ඇහුණේ, හරියට මරණෙ...
සස්මිත මෙන්ම චායාද ගෙවුවේ නිදි වර්ජිත රැයකි. චායා තමකෙරෙහිම වු කෝපය දරාගත නොහැකි නිසා අඳුරේම කාමරයේ බිම ගුලිව උන්නාය. සස්මිත තමා අමතන බව අනිවාර්‍යෙන්ම...
" සර්.. ! සර් දැන් කොහෙද යන්නේ ?"
මනුහස් පසුපසින් දිව ආ සචින්ද්‍ර වහා ඔහුව නතර කර ගත්තේය. සචින්ද්‍රගේ පැනයට පිළිතුරක් දීමට උත්සාහ නොගත් මනුහස්...
සති දෙකක් තිස්සේ මම හිටියේ නින්දක් නැතුව.
ඇස් පියාගත්තම පෙනුණේ මන්දස්මිතාගේ ඒ හිනාව. වෙඩින් එක පුරාවටම ඒකි හැම අතටම පෙන්න පෙන්න උන්න ඒකිගේ ලස්සන, ලැජ්ජා...
චරක විහඟිගේ හිස පිරිමදිමින් උන්නේ , රෝහල් සයනය අසලම වූ අසුනක හිඳගනිමිනි. මූලික වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර වලට පසුව විහඟි සාමාන්‍ය අතට හැරෙමින් උන්නාය. රෝහල් කාමරයේ...
මනුහස් නැවත වතාවක් දුරකතනය කනේ තබා ගත්තේය.
" සර්..!"
" හෙලෝ ජාන්වී...!"
සචින්ද්‍රට පැවසීමට ගිය කරුණ නතර කිරීමට සිදු විය. මනුහස්ගේ ඇමතුමේ අනෙක් පස සිටි ජාන්වී මනුහස්...
මතින්ද්‍රයි මන්දස්මිතයි ඩුබායි යන්න ඇති.
උන් දෙන්නා එහෙම සවාරියේ ගිහින් තිබුණේ මාව මේ කාමරයක් අස්සෙ පණ පිටින් වළලලා දාලා. සති දෙකක්... මුළු සති දෙකක්ම මම...
චරක කාමරයේ නැති බව දැන උන් නිසාම විහඟි කාමරයට ආවේම හැඬුම් සමඟින්මය. ඕ යහනේ පෙරලී හඬ නොනැගෙන සේ හැඬුවාය. හුස්ම හිර වෙන බව දැනෙද්දි...
