"ගීතාංජලී" ජීවිතේ පලවෙනි වතාවට වෙන්නැති රංජිත් මගෙ සම්පුර්ණ නම කියල කතාකොරා.මන් හිමීට ඔලුව උස්සල බලද්දි මන් දිහා බලාන උන්නෙ පොකුන ලඟදි මුලිච්චි වෙච්ච රංජිත් නෙවි...
"දූ අද සුරංගනාවියක් හේ ලස්සනයි නෙව" "ඒක නේන්නම්.කොහෙන්ද අක්කෙ මේ සාරි රෙද්ද හෙම ඇන්න ආවෙ?" "ඔය අපේ සුදු පුතා සිදාදියෙන් ගෙනෑව එකක් නෙව නංගියෙ.හැබැයි ඉතින් අපේ...
"අම්මේ...ඒ.අම්මෙහ්..." "නැගිට්ටද මගෙ පුතේ...කෝමද දැන් ඔලුව තමා අමාරුද පුතේ..." මහා ගන අන්දකාරෙකින් පස්සෙ ආලෝකයක් දැක්ක හේ මන් දැක්කෙ මන් ලඟින් ඈඳිගෙන ඇස්වල කඳුලු පුරවන් උන්නු අපෙ...
"දුවේ දුවේ..." "හනේ මන්ද අක්කේ, දැන් දවස් ගාණක ඉඳල මේ ලමය රෑට හීනෙන් අම්මේ අම්මේ කියාල බයෙන් කෑගහනව." "තනිකං දෝසයක්ද දන්නෙ නෑ අක්කේ." "වතුර ඩිංගිත්තක් මැතිරුව නම්...
"අග්ගල ටික එහෙම ලැහැස්තිද ගීතාංජලී නෝන?" "ඔව් ඉස්කොලේ මහත්තය " "ආසිරි මහත්තය එන්නම් ය කීව සයිකලෙන් කැවිලි පෙට්ටි ටික අරන් යන්න.ටැට්ටරයක්වත් අරන් යන්න බැරි ඉසව්වක නෙව...
"මන් දැක්කෙ රෝස පාට ඔසරියක් ඇඳගත්ත ගෑනියෙක් පිටි පස්ස හැරි හැරි කැලෑව මැද්දෙ දුවන් යනව.එයැයිගෙ දිග කොන්ඩෙ විසිරිලා හැම තැනම... මට එයැයිගෙ මූන පෙනුනෙ...
"ආහ්හ් ගීතෝ, කාලෙකින් නෙව මුලිච්චි වුනෙ" රංජිත් ගෙ කටහඬ ඇහැව්වට පස්සෙ මන් බය වුනාය කියා කතාව ආයෙ අමුතුවෙන් කියන්නෙ මක්කටෙයි. මගේ ඇඟේ ඒ මහ දවාලෙත් හීගඩු...
රංජිත් එදා ආවෙත් නෑ.මන් බලාන උන්න ලිඳ ලඟ සෑහෙන වෙලාවක් එයැයි ඒවිය කියාල.ඒඋනාට එයා ආවෙ නෑ. එයා ආවෙ නැති එකගැන මට තිබ්බෙ ලොකු පුරස්නයක්...
ජනේලෙ වහන්න ගොහින් වෙච්ච ඇබැද්දිය මයි හිතේ ඒ පන්දම් එලිය එක්ක හක්මන් කොරපු මනුස්සයට ඇහෙන්න ඇති.ඒකතමා උන්දැ එකපාර මේ ඉසව්වට එලිය විහිදන්න ඇත්තෙ. මන් ඩිංගක්...
"බුදු අම්මෝ............." බාල්දිය ඇතෑරෙනව විතරයි මයෙ අම්මෙ මට මතක තිබුනේ. බයටම මන් ඇස් දෙක වහගෙන උන්න.කෝමද දෙයියනේ මේ මිනිහ හොල්මනක් උනෝතින් මේ ඇස් වලින් ඔව්ව දකින්නෙ. ඩිංගක්...