මා රිදී සිටි බව පිළි ගත යුතු ය. එදා වැහි දවසේ මා බස් නැවතුමක හුදෙකලා ව සිටියදී මුලින් ම මගේ නෙතු ඉදිරියට ඇවිත්, ඉන්...
ජාලියට කල්පනා කරන්නට බොහෝ දේ තිබිණ.ඔහු සිටියේ සිතුවිලි වලින් ආතුරව ය.සැබෑවටම ඔහු ඕනෑම දෙයක් වැඩිපුර හිතන්නට අකමැති මිනිසෙකි.නමුත් මේ මොහොත එසේ ගෙවන්නට ඔහු අපොහොසත්...
ඒ ක්ෂණික නිමේශය හැබෑවක් ද නැත්නම් සිහිනයක් ද කියා සිතා ගත නො හැකි විදිහේ එකකි. ඊළඟ තත්පරයේ දී අප ගමන් ගත් විරංග ගේ රිය...
මේඝ නික්ම ගියේ මේකලා සැහැල්ලුවක ද මහා බරක ද අතැර දමා ය.ආරණ්යාට හොඳ ප්රේමවන්තයෙකු ලැබී ඇතැයි සිතද්දී ඇයට දැනෙන්නේ සැහැල්ලුවකි.නමුත් ඒ මේඝ වීම ද...
"නෑ..මට මතක නෑනෙ."
ඇත්තට හෝ බොරුවට එහෙම කියලා සුදාරකගේ අම්මා මම දිහා බලාගෙන හිටියා.ඇයට සැබෑවටම මාව හඳුනා ගන්නට හැකි වේද කියලා මට ඇති වුණේ දෙගිඩියාවක්.සුදාරකගේ...
විසල් මල්වැන්න මා ගැන කොහොම හිතනවා ද ඔහු ට මා කොහොම දැනෙනවා ද කියා මම නො දැන සිටියෙමි. ඔහු ගේ නෙත් සර පහර විටෙක...
"ඔයයි ආරණ්යායි කියන්නේ වෙනම මිනිස්සු දෙන්නෙක්ට..නේද?"
ඇය එසේ අසද්දී මේඝ හිස සැලී ය.ඔහු ද ආරණ්යා ද වෙනම චරිත බව සැබෑවකි.නමුත් ඔවුන්ගේ වර්තමානයට දෙමාපියන්ගේ අතීතය සම්බන්ධ...
මම නිතරම කියූ රෝගයන්ට ප්රතිකාර ගන්න සුදාරක රෝහල් ගත වුණේ ඔය අතරෙදි.ඔහු කොළඹට පැමිණිලා රෝහල් ගත වීම මට එක්තරා සතුටක් රැගෙන ආ දෙයක්.රැකියාව කරන...
ආදරය හෝ ප්රේමය ගැන මා තුළ වූ හැඟීම, ඒ ගැන අදහසක් හෝ අවබෝධයක් ඇති වූ දා සිට එක ම හැඩයකින් තිබුණා යි සිතිය නො...
ඒ මේකලා මායාදුන්න සහ මේඝ සේනාධීර අතර පළමු හමුව ය.මේකලා ඇස පිය නොහෙළා මේඝ දෙස බලා සිටියා ය.
"මහේන්ට පුතෙක් ලැබිලා.."
ඒ ආරංචිය ඇයට ලැබුණේ නිවෙමින්...
