වසන්තය තව දුරද
“පරක්කු වෙද්දි මං හිතුවෙ ඔයා මට බොරු කියලා එන්නෙ නැතුව ඉඳි කියලා” දෙනෙත් අස්සේ කඳුලු රඳවාගෙන කියන නෙත්මලී දෙස බලාගෙන නලින්ද්‍ර මද මුදු සිනා...
“ඔයාට එන්න පුලුවන් නේද අපේ ගෙදර? අපේ අම්මලා එක්ක ඇවිල්ලා අපි ගැන කතා කරන්න. දැන් කොහොමත් එයාලා දන්න එකේ ඔයා ඩිවෝස් වෙන්න යන කෙනෙක්...
“තාත්තා නැති ගෙදරක දරුවෙක් බව ඇත්ත. ඒ උනාට පුතේ ඔයාට ඔය දික්කසාද වෙච්ච මනුස්සයෙක් එක්කලා යාලුවෙද්දි පොඩ්ඩක් හරි හිතන්න තිබ්බා තාත්තා ඔයාට කොච්චර ආදරේද...
එදා රෑ ඉතින් සමරසිංහ ගෙදර බතක් ඉදුනේ නැත. ගෙදර ගිනි තබන්නට දරද, ගිනිද ලං කර ලොකු අම්මා ගින්න අවුලුවා ඔහේ ගින්නට දැල්වෙන්නට හැර හදවත්...
ගින්න ඇවිලෙන්න මහ වෙලාවක් යන්නේ නැත. අනෙක් අතට හනුමන්තාගෙන් වරං ඉල්ලගත්ත ලොකු අම්මා වගේ සමහර කාන්තාවන්ට නම් අනුන්ගේ ගෙවල් ගිනි තියන්න එහෙමකට ලේස්තියක් වෙන්න...
හවස් වරුව තිබුණේ සැඳෑ ඉර එළියේ රත්තරන් තැඹිලි පාට අහස පුරා තවරාලමිනි. ඒ හැන්දෑ ඉර එළියට වැටී නෙත්මලීගේ මූණ තිබුණේ තවත් දිලිසෙමිනි. හුළඟට එහා...
“ඊයෙ ඔෆිස් ආවෙ නැත්තෙ ඇයි? මං හරියට බය වුණා. ඇයි අනේ කෝල් එකක් දෙන්න බැරි නම් අඩුම ඔයාට තිබ්බා නේද මට මැසේජ් එකක්වත් දාන්න?...
“එතකොට ඔය කියන කුමුදුනීලගෙ ගෙදර ඉඳපු අංකල් ඊටපස්සෙ මෙහෙට ආවෙ කොහොමද?”
නලින්ද්‍රගේ ප්‍රශ්නය හමුවේ අතුල සමරසිංහ මඳ වේලාවක් නිහඬව සිටියේය. ඔහුගේ දෙනෙත් නතර වී තිබුණේ...
“කුමුදුනීලගෙ ගෙදර නතර උනාට පස්සෙ මුල් දවස් දෙක තුන ගෙවුණෙ කොහෙද ඉන්නෙ කියලවත් මට හිතාගන්න බැරුව. ගෙදරින් එළියට ආවට පස්සෙ මට ඕන උනේ කාගෙන්වත්...
වර්තමාන කතාව
“හැම ප්‍රශ්නයක්ම පටන් ගත්තෙ මං හන්දා හැම ප්‍රශ්නයක්ම ඉවර කරන්නෝන මං කියලත් හිතලා තමයි මං ඇත්තටම ගෙදරින් ගියේ. චන්ද්‍රා කියන්නෙ කොහොමත් කවදාවත් මාව...
