" මනූ...!"
නෙත්යා නැඟිට යහන මත හිඳ සිටින ඔහුගේ පිට මත තම නළල තැබුවාය.
" මං කසාඳ බැඳපු ගෑනියෙක් මනූ.. දවසක් දෙකක් නෙමෙයි අවුරුදු දොළහක් එක...
“එතකොට දැන් මොකද්ද උගේ කසාදෙ තියෙන ප්රශ්නෙ උට ආයෙ මේ උඹව හොයාගෙන එන්න තරම්?”
රුවිනි ඒක ඇහුවෙ කෙලින්ම. ආයෙ ඔලුව වටේ ගිහින් නාහෙ ඇල්ලිලි මුකුත්...
සස්මිත එලෙසින් විමසද්දී චායා නැගිට ඔහුව තම බඳට වන සේ නතු කරගත්තාය. සස්මිත එක් අතක් ඇගේ බඳ වටා යවා තවත් ඇගේ කුසටම නතු වූයේය.
"මම...
යහනෙන් බට නෙත්යා ඉක්මන් අඩි තබා ආලින්දයට යන විටත් මනුහස්ගේ පියා විජේවර්ධන විසින් නිවසේ ප්රධාන දොර විවර කර හමාරය.
" මේ මොකෝ මේ..?"
" පොඩි ඇක්සිඩන්ට්...
“ඔයාට ආයෙ කවදාවත් හිත හදාගන්න බැරිවෙයිද මට ආදරේ කරන්න මේඝා” කියාගෙන දොරෙන් එහා පැත්තෙ උන්නෙ මතින්ද්ර.
අවුරුදු දෙකකට කලින් මන්දස්මිතා හින්දා මාව දාලා ගිය මතින්ද්ර....
චායා සස්මිතගෙන් මිදී නැගිට්ටාය. යහනෙන් බැස්සාය. කුඩා ශීතකරණයෙන් බියර් කෑනයක් ගත්තේය. එය සස්මිත වෙත රැගෙන ආවාය. බියර් කෑනය සස්මිත වෙත පෑවාය. සස්මිත ඇඳ වියලට...
" මිස්ටර් මල්දෙණියට මගේ වටිනාකම තීරණය කරන්න පුලුවන් කොහොමද ?"
" තමුන්ට ඕන ගාණක් කියනවා , ඕන දෙයක් කියනවා. හැබැයි මේ වැඩේ ඉක්මන්ට වෙන්න ඕනේ....
මං ජීවත් උනේ පුංචි ස්ටුඩියෝ අපාට්මන්ට් එකකනෙ.
මං මතින්ද්ර එක්ක යාලුවෙන්න කලින් ඉඳලම ජීවත්වෙච්ච ඒ පුංචි අපාට්මන්ට් එකෙන් මට මතින්ද්රගෙන් බ්රේක් අප්….සොරි සොරි මතින්ද්ර මගෙන්...
"……….. ඔයා කොහොම මොන තත්වේ උන්නත්, මගේ ආදරේ වෙනසක් නැහැ සස්මිත .. මම ඔයාගේ ළඟින්ම ඉන්නවා... ආයේ ඒකේ සැකයක් තියාගන්න එපා ..."
සස්මිත චායාට තමා පසෙකින්...
මනුහස්ගේ දෑත මිට මෙළවී හකු පාඩා තද වී ගොස් තිබුණේය. හදවතට දැනෙන කෝපය පිට කර ගනු නොහැකිව ඔහු කෝපාවිශ්ටව මයන් දෙස බලා සිටියේය .
"...
