Tag: පසළොස්වක මල්
විජේසිංහ නිවසින් වේගයෙන් ඈතට ගිය මෝටර් රථය නිදහස් අවකාශයක මාර්ගයේ පසෙකට කොට නතර වූයේය. ඇහිපිල්ලක් හෝ සෙළවීමට අමතකව බලා ගත් අත බලා හිඳින මිහිදුමී...
" අක්කේ..!"
" මොකද කෙල්ලේ උනේ ?"
" පොඩ්ඩක් අසනීප උනා අක්කේ. ඔයා කොහොමද දන්නේ ?"
" අස්නක කෝල් කළා "
" ඔයාට ?"
සුභාවී ඇමතුම සේම ඇගේ පිළිතුරද...
රාත්‍රී දහය පමණ වනතෙක් විජේසිංහ නිවසේ දොඩමලු වූ තේජ් , උමන්දා තම සිඟිත්තිය ඊලඟ දිනයේ පෙර පාසල් යාමට තිබෙන බැව් කීප වතාවක්ම මතක් කිරීමෙන්...
" දුමී.. ! දුමී...!"
සෙමින් සෙමින් කොපුලකට නැඟුණු තට්ටුවෙන් දෑස විවර කළ ඈ සිහින් කෙඳිරියක් නැඟුවාය.
" දුමී.. ! ඔයාට කොහොමද ?"
" සු..සුදු .. අයියේ..!"
" මොකෝ...
වේගයෙන් දුව ආ මිහිදුමී මෝටර් රථයට ගොඩ ව වේගයෙන් හුස්ම ඉහල පහල යැව්වාය. වෙව්ලන දෙතොලින් වදනක් හෝ මුමුණා ගැනීමට නොහැකි වූ තරුණිය හිඳි මෝටර්...
" ලෙක්චර්ස් කීයටද ?"
පළමුවර පිළිතුරක් නොලැබුණු පැනයම ඔහු දෙවන වතාවටත් විමසුවේය.
"එකොළහට "
" යං මං ඇරළවන්නං "
" එපා. ඔයා බිසීනේ. මං ට්‍රයි ශෝ එකක් ගන්නං...
" ආන්ටී..! මං ගිහින් එන්නං "
දෙවුරින් එල්ලා ගත් පොත් බෑගයද සහිතව තරප්පු පෙළ බැසවිත් මුළුතැන්ගෙයට එබුණු තරුණිය එහි වූ මහීකා දෙස බලා පැවසුවාය.
" විනාඩි...
තව දවසක්.. හමුවී..ඉමු මේ බවේ..
එක සැරයක් දුටුවත් .. ඇති දෑස් ඔබේ..
ඔබ වෙනුවෙන් හැඬුව තරම්.. කියන්න හීන් සැරේ
තව දවසක්.. හමුවී .. ඉමු මේ බවේ..
මඳ පවනේ...
කෙටි අත් සහිත මෙරුන් පැහැ ගත් දණහිස තෙක් පමණක් දිගු වූ ගවුමක් හැඳි යුවතිය උදෑසන සිට ගෙඩියක් සේ බැඳ දමා සිටි කොණ්ඩය නෑමෙන් පසු...
" අස්නක..!"
" භරණ..! සොරි මං කතා කරන්න එන්න හිටියේ."
" නෑ.. නෑ.. ඒකට කමක් නෑ. මෙතන බිසීනේ. මේ.. අපි යන්න කියලා අස්නක "
" මේ දැන්ම...
