“අපේ තාත්තා කියන්නෙ මාර ස්ට්රෝන්ග් මනුස්සයෙක් ආකර්ෂා. මේ දැන් ඉන්න විදියයි තාත්තා ඉස්සර උන්න විදියයි දෙකම මම දැකලා තියෙන හන්දා වෙලාවකට මටම හිතාගන්න බෑ...
මෙච්චර දවසක් අතනින් මෙතනින් එළියට පැන පැන, බඩු අවුස්ස අවුස්ස පිස්සු නට නට උන්න කවීන්ලගෙ පිස්සු හැදිච්ච තාත්තා මෙදා පොටේ අල්ලලා තියෙන්නෙ එසේ මෙසේ...
කවීන් තත්පර ගාණක් ආකර්ෂා දිහා බලන් උන්නෙ හරියට කියන්න කිසිම දෙයක් නෑ වගේ. ආකර්ෂා බලන් උන්නෙ ඒ තත්පර ගාණ කල්ප ගාණක් දිගයි වගේ. හැබැයි...
“ඒ ඉන්නේ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි ආකර්ෂා. ඒ මගේ තාත්තා.”
කවීන්ගේ කටින් ඒ වචන ටික පිටවුණේ මහා බර හුස්මකුත් එක්ක.
ඒ එක්කම මිනිහා ඇඳ විට්ටමට ඔලුව තියාගෙන...
“ස්ස්ස්ස්...ස්ස්ස්ස්” ගගා කවුරුහරි බිම දිගේ මහා බර දෙයක් ඇදගෙන යනවා වගේ අද්භූත සද්දෙකුයි, ඒ එක්කම කාගේදෝ හීන් බය හිතෙන කෙඳිරිලි හඬකුයි මුළු වලව්ව පුරාම...
“අනේ මන්දා ආච්චි අම්මා මං නම් කියන්නේ වලව්වකට ලේලි කෙනෙක් වෙලා එන්න ලස්සන තිබ්බට විතරක් මදි. මේ වගේ ෆැමිලි එකකට මැච් වෙන කාස්ට් එකක්...
සෙලීනා වලව්වේ නතර වුණු දවසේ ඉඳන්ම කරේ කවීන්ව තමන් ළඟම තියාගන්න මාරම දරුණු විදිහට දඟලපු එක.
ඒකිට ඕන වුණේ කොහොමහරි ආකර්ෂා ඉස්සරහම කවීන් තමන්ගේ විතරයි...
උදේ පාන්දර කවීන්ගෙන් ලැබුණු ඒ රොමෑන්ටික් හාදුවත් එක්ක ආකර්ෂාගේ හිතේ තිබ්බ හැම බයක්ම, පාලුවක්ම එකපාරටම වාෂ්ප වෙලා ගියා වගේ කෙල්ලට දැනුණෙ. කෙල්ල මූණ පුරාම...
පස්සෙන්දට උදේ උනේ හරිම හෙමින් වගේ.
ඉර පායගෙන ආවෙත් වෙනදට වඩා පරක්කු වෙලාද මන්දා, මුළු වලව්වම තවමත් යාන්තම් අන්ධකාරෙකින් වැහිලා තිබුණා. ඊයේ රෑ වෙච්ච දේවල්...
බිමට ඇදගෙන වැටෙන්න ගිය ආකර්ෂා කෙළින්ම ගිහින් හැප්පුණේ ඒ ආපු කෙනාගේ පුළුල් පපුවේ.
ඒ ගැම්මට කෙල්ල බය වුණු පාර ඇස් දෙකත් තද කරලා පියාගෙන, ඒ...
