“මේකත් අද ඉවර කරලා දෙන්න ඕන නැත්තං හෙට උදේ ගිහින් මූණ දෙන්නෙ කොහොමද ඒ මිනිස්සුන්ට?” චන්ද්‍රා තමන්ටම කියාගත්තේ මහන මැෂිමේ පාදය තද කරමිනි. මැෂිමේ හඬට...
එතනින් එහා ජීවිතය පහසු වූයේ නැත.  අම්මාගේ දෝශාරෝපණ මැද්දේ තාත්තාගේ ආදරය අහිමි වූ කෙල්ලක ලෙස නෙත්මලී දේවස්මිතා සමරසිංහට ජීවිතය ගෙවන්නට වූයේ කඳුලැලි මැද්දේය. “ජීවිතේ මිනිස්සුන්ට වෙන්නෙ...
නෙත්මලී උදේ ඇහැරුණේ “ඔය කරලා තියෙන්නෙ. කොහොමද ඉතින් අපි ගමට දැන් මූණ දෙන්නෙ?” කියා අම්මා වේදනාවෙන් නැගූ දෝස්මුරයටයි. එකවරම අවදි වූ නෙත්මලීට පළමුව කිසිවක් තේරුණේ...
අතුල සමරසිංහ ඒ තීරණය ගත්තේ බොහෝ දුර සිතා බලාය. මේ සියල්ල ගොඩ නැගුවේ තමන්ගේ ප්‍රාණ සම පවුල වෙනුවෙනි. පවුල තරං වැදගත් දෙයක් තමන් ජීවිතයේ තමන්ට...
“ඇයි තේ බොන්න ඉතින් මේ ගෙදෙට්ටම එන්න ඕන නෑ? ඔය යන තැන්වල ඉන්න ගෑනුන්ටම කිව්ව නම් උන් හදලා දෙන්නෙ නැතෑ” “පරක්කු වෙලා ගෙදර එන්නෙ? ගිය...
“අම්මා මාත් එක්ක කතා කරන්න කැමති නෑනෙ” කියා තාත්තා කතාව පටන් ගත්තේ කුඩා දරුවෙකු මෙන් සිනාසෙමින් ඉතාම බොලඳ ආකාරයෙන් උනත් ඒ මගහැර යන හැකියාවක්...
සමරසිංහ පවුලේ දින ඉන්පසු ගෙවුණේ වෙනදා මෙන් නොවේ.  කුමක් හෝ අන්ධකාරයකින් වැසීය. වෙනදා සිනහවෙන්ද, කතාවෙන්ද, විවිධ රස මසවුලෙන්ද පිරී ගිය ගෙදර ඉන් අනතුරුව පිරී තිබුණේ...
“දැන් ඒ කියන්නෙ තාත්තට හොර ශොට් එකක් තියෙනවද?” කියා කවදාවත් නැතුව අයියා කාමරයට විත් අහද්දීත් නෙත්මලී උන්නේ පාඩම් පොත දිග ඇරගෙන මේසයට වාඩි වීය....
“සම්බන්ධයක් නැත්තම් අහවල් එහෙකටද එක එක ගෑනුන්ව මෝටර් සයිකලේ දාගෙන තේ කඩවල් අස්සෙ රිංගන්නෙ?” කියමින් හොටු හූරන ගමන් අම්මා කාමරයේ හිඳ කරන නඟන හැඬුම...
“අනියම් සබඳතාවයක පැටලුණ මනුස්සයෙක්ගෙන් මුලින්ම නැතිවෙලා යන්නේ එතෙක් කල් එයාගේ ඇස්වල තිබුණු අවංකකම.  එයා ගෙදර ඉන්න මිනිස්සුන්ගේ ඇස් දිහා කෙළින් බලන එක එකපාරටම මගහරින්න පටන්...