“තමුසෙ මාර ගෑනියෙක්නෙ ඕයි. තමුසෙ කොහොමද එහෙම එක පාර හිතිච්ච හිතිච්ච හැටියට වෙස් මාරු කරන්නෙ?” කියලා කවීන් ඇහුවෙ බ්රෙක් ෆස්ට් එක ඉවර වෙලා ආපහු...
එක් අයෙකුට වුවත් අපහසුවෙන් වැඩ කළ හැකි කුඩා මුළුතැන් ගෙය තුළ උන් සංකල්පනී යහමින් කිරිපිටිත් තේ කොලත් යොදා සාදාගත් තේ එක රැගෙන ධනුක සොයා...
" හෙලෝ.. !"
" කොහෙද බං ඉන්නේ ?"
" ආර්ට් එකේ ඕපන් එකේ. "
" අද උදේ වැඩ නැද්ද ?"
සැඳැස්විය සොයා ආ විමර්ෂා බෑගය අසල තිබූ බංකුවක්...
ඒක නිකන් කවුරු හරි බිම දිගේ බර දෙයක් ඇදගෙන යනවා වගේ සද්දයක්.
"ග්රීස්... ක්රීස්..."
ඊට පස්සේ ඇහුණේ පිරිමි කෙනෙක් වේදනාවෙන් කෙඳිරිගාන සද්දයක්. ඒ කටහඬ කවීන්ගේ වගේමයි!
"එපා......
ඔන්න එකමත් එක ඈත අතීතෙක, රාජස්ථාන්වල කාන්තාරයක්ම බයෙන් වෙවුලවපු, මිනිස්සු යන්න පවා බය වෙච්ච කුල්දරා කියලා මූසල, පාලු මාලිගාවක් තිබ්බා. ඒ මාළිගාව වටපිටාවෙ තිබ්බේ...
ධනුක දුම්වැටියක් දල්වා ගෙන මිදුලට බැස්සේ යෙහෙළියන් දෙදෙනා දිගින් දිගටම දොඩමළු වද්දීය. ඔවුන් කතා කරමින් සිටියේ පාසල් ජීවිතය පිළිබඳවය. ධනුකට ඒ මාතෘකාව නීරස එකක්...
" මැඩම්...!"
" congratulations දරුවෝ... ඔයාගේ වැඩ නියමයි . සියත්ර ඔයා ගැන ගොඩක් පැහැදිලා ඉන්නේ. "
" බොහොම ස්තූතියි මැඩම්.. "
" මං මේ ටිකේම ඉන්විටේශන් දෙන්න...
යාළුවෝ හැමෝම එකතු වෙලා එයාට දාලා තිබ්බ නම තමයි “සීනි පොල් කොහු”.
මුල් දවස්වල කැම්පස් එකේ පෙම් බංකුව උඩ වාඩි වෙලා එයා එනකං බලන් ඉන්නකොට...
"ඔයා ඇත්තටම මට බොරුවක් නෙවෙයි නේද මේ කරන්නේ, පුතේ? ඔයා මේ මට හොරෙන් කොල්ලෙක් එක්ක පැනලා යන්නවත් හදනවද?"
පරණ සාලේ මැද තියලා තිබ්බ ආකර්ෂාගෙ පේන්ට්...
තේජන කාර්යාලයට පැමිණියේ කාර්යාලයෙන් පිටත වූ ව්යාපාරික සාකච්ඡාවක් සඳහා සහභාගී වූවාට පසුවය. සිය සුවපහසු අසුනට බර වී දෑස් වසාගත් මිතුරා වූයේ බර කල්පනාවකය. තත්පර...
